دونالد ترامپ از ژانویه 2025 که وارد کاخ سفید شد، شرکت‌های نفتی را برای حفاری بیشتر تحت فشار قرار داده است. با این حال بسیری از شرکت‌های نفت و گاز درباره افزایش تولید به دلیل هزینه‌های سنگین عملیات کشف و حفاری جدید و رفتار نوسانی قیمت نفت محتاط بوده‌اند. برهمین اساس، کشورهایی که با کمبود نفت ناشی از بحران ژئوپلیتیک جاری مواجه هستند نمی‌توانند برای حل مشکل انرژی به آمریکا مراجعه کنند.

ظرفیت تولید

آمریکا بزرگترین تولیدکننده نفت خام جهان است و در سال 2025، رکورد تولید 5 میلیارد بشکه (معادل 13 میلیون بشکه در روز) را ثبت نموده است. اگر سایر اشکال سوخت همچون اتانول و ال‌پی‌جی را به این آمار اضافه کنیم، به رقمی معادل 21.2 میلیون بشکه در روز خواهیم رسید که دو برابر تولید عربستان سعودی یا روسیه است. در هفته‌های اخیر شرکت‌های نفتی غربی متاثر از بسته شدن تنگه هرمز، افزایش قیمت نفت و افزایش تقاضا، جهش قابل‌توجهی در سودآوری خود مشاهده کرده‌اند.

با این حال، عمده این شرکت‌ها در حال حاضر تمایلی به سرمایه‌گذاری این درآمد اضافی در پروژه‌های جدید حفاری ندارند. در پایان ماه آوریل، دکل‌های کمتری در مقایسه با مقطع آغازین جنگ مشغول حفاری بوده‌اند و به گزارش دپارتمان انرژی ایالات متحده، احتمال می‌رود که مقدار تولید نفت در این کشور در سال 2026 برخلاف روند گذشته کاهش یابد. حفر چاه‌های جدید و آماده‌سازی آنها برای استخراج ماه‌ها زمان می‌برد و در این فاصله زمانی، ممکن است وضعیت ژئوپلیتیکی و قیمت نفت متاثر از آن دستخوش تحول جدی شوند.

بودجه و چشم‌انداز توسعه‌ای

بعلاوه، بسیاری از شرکت‌ها بودجه جاری خود را پیشتر منتشر نموده‌اند و نمی‌خواهند با سرپیچی از آن، سود مورد انتظار خود را به خطر بیندازند. «دن پیکرینگ» از شرکت مشاوره‌ای «پیکرینگ انرژی پارتنرز» در همین رابطه می‌پرسد: «آیا شما مایل هستید آدم ساده‌لوحی باشید که نفت صددلاری را می‌بیند، بودجه خود را 25 درصد افزایش می‌دهد و بعد سقوط قیمت نفت را نظاره می‌کند؟» به‌نظر می‌رسد که عمده مدیران اجرایی حوزه نفت بر سر پاسخ «خیر» برای این سئوال اتفاق نظر دارند. «اکسون‌موبیل» و «شورون» هر دو اعلام کرده‌اند که علیرغم افزایش حاشیه سود در دو ماه گذشته، قصد ندارند سراغ حفاری‌های جدید بروند. در این میان، «اکسون موبیل» درباره هزینه‌های اضافه در شرایطی که دارایی‌های آن در خلیج فارس در معرض تهدید هستند، احتیاط مضاعفی دارد.

با این وجود، احتیاط مورد بحث منحصر به بازیگران بزرگ نیست. در یک نظرسنجی از مدیران اجرایی نفت و گاز در منطقه دالاس، اکثریت شرکت‌کنندگان تاکید کرده‌اند که انتظار دارند تولید نفت ایالات متحده در سال جاری ثابت بماند یا نهایتا 250 هزار بشکه افزایش یابد. با احتساب این رقم، تنها 3 درصد از 10 میلیون بشکه در روز نفت از دست رفته با انسداد تنگه هرمز، جبران خواهد شد. مدیرعامل «دیاموندبک انرژی» این وضعیت را به «قراردادن شلنگ باغچه در یک استخر خالی استادیوم المپیک» تشبیه می‌کند.

کیفیت نفت

علاوه بر عدم تمایل و قابلیت افزایش تولید، ایالات متحده نوع بسیار خاصی از نفت بسیار سبک را تولید می‌کند و بخش اعظم پالایشگاه‌های ایالات متحده نفت سنگین‌تر وارداتی از کشورهایی همچون ونزوئلا را پالایش می‌کنند. میادین شیل در حال حاضر با حداکثر ظرفیت فعال هستند و نفتی که از حوضه پرمین استخراج می‌شود، حداقل کیفیت لازم برای پالایش در بسیاری از پالایشگاه‌های ایالات متحده را ندارد.

جمع‌بندی

چالش‌های متعددی مانند قیمت بالا ولی نوسانی نفت، عدم‌اطمینان درباره آینده قیمت‌ها، محدودیت میادین فعلی و فقدان ظرفیت پالایشی مانع افزایش تولید شرکت‌های نفتی آمریکایی برای جبران کمبود نفت خلیج فارس می‌شوند. علیرغم وعده‌های بزرگ ترامپ برای تقویت چشمگیر تولید در آمریکا، افزایش تولید محدود این کشور بعید است بتواند شکاف ایجاد شده را در ابعاد قابل‌توجه جبران کند و کشورهای بسیاری در جهان با کمبود در حوزه انرژی دست و پنجه نرم خواهند کرد.

منبع: اویل‌پرایس