ملاحظات متعدد اقتصادی و ژئوپلیتیکی، هند را ناگزیر میسازد که اختلافات تجاری خود را با ایالات متحده مدیریت کند. کیفیت این مدیریت اختلافات اما به مولفههای مختلفی اعم از قابلیت اهرمسازی در خارج، چانهزنی در داخل و تابآوری اقتصادی در مقابل تعرفهها بستگی دارد.
به نظر میرسد که در سال ۲۰۲۶ ناترازی عرضه و تقاضا و کسری در بازار مس فرآوریشده اجتناب ناپذیر باشد و متاثر از همین ناترازی، قیمتها در سطوح بالا باقی بمانند.
افزایش مخارج نظامی، در صورت پیگیری مجموعهای از سیاستهای هماهنگ و همسو، قادر خواهد بود بر رشد اقتصادی در اتحادیه اروپا بیفزاید. اما این اثربخشی محدود و غیربهینه است.
براساس برآوردهای معتبر، برای بازگشت تولید نفت به سطوح تاریخی باید در یک برنامه ده ساله عددی قریب به سالانه 10 میلیارد دلار در زیرساخت نفتی ونزوئلا هزینه شود.
رویکرد پیشبینیناپذیر ایالات متحده در عرصه بینالمللی -به طور خاص در خصوص متحدان خود- از یکسو و تشدید رقابتهای ژئوپلیتیک میان چین و آمریکا از سوی دیگر، هند و اروپا را به توسعه همکاریهای بیشتر اقتصادی و راهبردی رهنمون کرده است.
الگوی جدید بازسازی، صرفاً به دنبال کمک به سوریه نیست؛ بلکه به دنبال حذف ارزشمندترین دارایی ژئوپلیتیکی روسیه در خاورمیانه است.
کانال قوشتپه برای افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان، نماد «استقلال و حق توسعه» و برای کشورهای آسیای مرکزی «تهدیدی وجودی» است. فقدان یک نهاد ناظر بینالمللی کارآمد و عدم پایبندی به کنوانسیونهای مربوط به آبهای فرامرزی، این پروژه را به جرقهای در انبار باروت منطقه تبدیل کرده است.
برای دههها، بازار سیاه یکی از مسیرهای تنفس شهروندان در کره شمالی بوده است و پس از تجربه محدودیتهای جدید از دوران کووید بدین سو، اکنون دولت کره شمالی فعالین این بازارها را موظف نموده تا در مراکز دولتی ادغام شوند.
کریدور ریلی چینـقرقیزستانـازبکستان را باید نقطه عزیمت اوراسیا به سمت یک «نظم منطقهای چندکانونی» دانست. در این پارادایم، مرکز ثقل قدرت از انحصار تاریخی مسکو به سمت شبکهای توزیعشده حرکت میکند که در آن، قدرت اقتصادی پکن با مزیتهای جغرافیایی بازیگرانی نظیر ایران و ازبکستان گره میخورند.
واگرایی موجود میان افغانستان و پاکستان قدرتمندتر از منافع جاری تجاری است و از همین رو، بدون یک مصالحه بالنسبه پایدار در سطح سیاسی، بعید است روندهای تجاری به شکل گذشته احیا پذیر باشند.
برای تونس که با معضل بیکاری و چالشهای بودجهای مواجه است، روابط نزدیک با ایران میتواند به افزایش تجارت و جذب گردشگر بیشتر کمک کند. برای ایران، گسترش تجارت با شمال آفریقا بهعنوان راهی برای گسترش مشارکتهای اقتصادی و تقویت نفوذ منطقهای تلقی میشود.