ایالات‌متحده و کره‌جنوبی قرار بود رزمایش مشترک سپر آزادی اولچی 2026 (17 تا 27 اوت) را در قالب جنگ ترکیبی برگزار کنند. بااین‌حال، طبق دستور ترامپ، رزمایش نیمی از چارچوب برنامه‌ریزی شده اولیه را به اتمام رساند. در کنار دلایل اعلامی مانند هزینه و عدم همراهی کره‌جنوبی با آمریکا علیه ایران، دلایل دیگری مانند فشار برای نهایی کردن سرمایه‌گذاری 350 میلیارد دلاری کره در آمریکا و کمبود مهمات در این رابطه مطرح شده است.

ساختار رزمایش سپر آزادی اولچی 2026

در سال 2026، رزمایش سپر آزادی اولچی دستخوش تغییرات بی‌سابقه‌ای شد و برخلاف برنامه‌ریزی اولیه برای یک رزمایش 11 روزه، تنها به مدت 5 روز برگزار گردید. ساختار سنتی آن شامل دو فاز دفاع در برابر حمله کره‌شمالی و سپس تثبیت وضعیت و ضدحمله بود. با کوتاه‌شدن برنامه، عملاً فاز دوم شامل تمرین آفندی، به‌طور کامل لغو شد. همچنین، تعداد تمرینات میدانی نیز از 14 به 7 مورد کاهش یافت.

دلایل اعلامی کوتاه شدن رزمایش

ترامپ هزینه‌های بالا، ارسال پیام خصمانه به پیونگ‌یانگ و امتناع کره‌جنوبی از همراهی با آمریکا در قبال ایران را دلایل این تصمیم اعلام کرد. او پیش‌تر در ژوئن 2026 از تمایل خود برای ازسرگیری دیپلماسی با کره‌شمالی سخن گفته بود. بنابراین کاهش رزمایش را می‌توان بخشی از امتیازات اولیه برای باز کردن مسیر دیدار مجدد ترامپ و کیم دانست.

هم‌زمان، انتقاد ترامپ از هزینه‌کرد آمریکا برای امنیت متحدان و عدم همراهی آن‌ها، به اختلاف قدیمی واشنگتن و سئول بر سر تقسیم مسئولیت‌های امنیتی مربوط است. بنابراین کاهش رزمایش می‌تواند پیامی به کره‌جنوبی نیز باشد که در برابر هزینه‌های امنیتی آمریکا، این کشور باید سهم بیشتری از هزینه و ریسک اولویت‌های واشنگتن را بپذیرد.

سایر دلایل زمینه‌ای و مداخله‌گر

روابط آمریکا و کره‌جنوبی به‌صورت فزاینده معامله‌محور شده است. تصمیم ترامپ می‌تواند در چارچوب فشار واشنگتن بر سئول برای اجرای تعهد سرمایه‌گذاری 350 میلیارد دلاری در آمریکا، شامل 150 میلیارد دلار در کشتی‌سازی و 200 میلیارد دلار در حوزه‌های راهبردی، نیز تفسیر شود.

جنگ ایران نیز بخشی از نیروها و دارایی‌های نظامی آمریکا را از هند-اقیانوسیه به غرب آسیا کشانده است. لغو رزمایش آبی-خاکی سانگ‌یونگ به دلیل محدودیت دسترسی به نیروها، نشان می‌دهد کاهش تمرینات با کمبود منابع، آمادگی عملیاتی و هزینه‌های آمریکا ارتباط دارد.

انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر 2026 نیز به این تصمیم انگیزه سیاسی می‌دهد. ترامپ می‌تواند آن را به‌عنوان کاهش هزینه‌های آمریکا، جلوگیری از جنگ و حرکت به‌سوی صلح، در عین جذب سرمایه‌گذاری آتی عرضه کند.

همچنین واشنگتن ممکن است از کاهش فشار بر پیونگ‌یانگ برای مدیریت همکاری آن با ایران، به‌ویژه در حوزه موشکی و انتقال فناوری حساس، استفاده کند. بااین‌حال، شلیک حدود 10 موشک بالستیک توسط کره‌شمالی پس از کاهش رزمایش نشان داد این فرضیه با رفتار پیونگ‌یانگ فاصله زیادی دارد.

تأثیرات و پیامدها

در کره‌جنوبی فشار برای پذیرش سهم بیشتر از هزینه‌های اتحاد می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. سئول دارای ارتشی قدرتمند و صنعت دفاعی پیشرفته است و کاهش اعتماد به چتر امنیتی آمریکا می‌تواند بحث درباره دفاع مستقل و حتی بازدارندگی هسته‌ای را تقویت کند.

این اقدام می‌تواند نگرانی درباره قابلیت اتکای آمریکا را در ژاپن، تایوان، هند و دیگر متحدان افزایش دهد. تضعیف اعتماد به تعهد واشنگتن ممکن است متحدان را به افزایش هزینه‌های دفاعی، توسعه توان موشکی و تقویت همکاری‌های مستقل سوق دهد.

در نهایت، کاهش اعتماد سئول به واشنگتن فضای مانور چین را افزایش می‌دهد. کره‌جنوبی از اتحاد با آمریکا خارج نمی‌شود، اما می‌تواند خودمختاری راهبردی، روابط با پکن و سیاست متوازن‌تر در رقابت چین و آمریکا را دنبال کند. بنابراین تصمیم ترامپ، در کنار اهداف کوتاه‌مدت، ممکن است فرصت‌هایی برای چین جهت تضعیف پیوندهای امنیتی آمریکا و افزایش نفوذ خود در شرق آسیا ایجاد کند.

جمع‌بندی

کاهش رزمایش می‌تواند با افزایش فشار اقتصادی و سیاسی بر سئول، در کوتاه‌مدت اهرمی برای گرفتن امتیازات بیشتر از متحد کره‌ای باشد، اما هم‌زمان اعتماد به تعهد امنیتی آمریکا را تضعیف می‌کند. تداوم آزمایش‌های موشکی پیونگ‌یانگ نیز نشان داد که کاهش فشار نظامی لزوماً به واکنش مصالحه‌جویانه کره‌شمالی منجر نمی‌شود و حتی می‌تواند پیام ضعف تلقی شود. در بلندمدت، مهم‌ترین پیامد راهبردی، افزایش گرایش سئول و دیگر متحدان آسیایی به خوداتکایی دفاعی و در نتیجه ایجاد فرصت بیشتر برای چین جهت گسترش نفوذ و کاهش انسجام شبکه امنیتی آمریکا در شرق آسیاست.