رهاورد سفر محمد بن سلمان به واشنگتن و دیدار با ترامپ امضای یک پیمان دفاعی دوجانبه غیرتعهدی اما الزامآور است.
آنچه با عنوان رژه نظامی «سه برادر» در سال 2021 در باکو آغاز شد، با گذشت چهار سال به پیوندی پیچیدهتر و عمیقتر میان صنایع نظامی و تسلیحاتی طرفین مبدل شده است و به وضوح شرایط هر سه طرف را نسبت به گذشته بهبود بخشیده است.
ائتلاف تحت رهبری نخستوزیر فعلی نتوانست اکثریت قاطعی کسب کند. این امر روند تشکیل دولت را دوباره وارد مرحلهای از ابهام و رقابتهای پنهان کرده است. متداولترین سناریو از نگاه بسیاری از بازیگران، فعال شدن نیروهای پشتصحنه، تشکیل ائتلافهای چندلایه و کنار زدن ائتلاف نخستوزیر وقت است.
عمده تمرکز شورای همکاری خلیج فارس در طول چند سال گذشته تقویت همکاریهای اقتصادی و تعامل با قدرتهای خارجی بوده است، اما حالا امنیتمحوری به بخشی از این رویکرد هم در محافظت از فضای داخلی و هم در تشکیل ائتلافهای بازدارنده-دیپلماتیک منطقهای تبدیل خواهد شد.
با افزایش تهدیدات روسیه و تردید نسبت به چتر امنیتی آمریکا، اروپا مسیر دشوار خودکفایی نظامی را در پیش گرفته است. طرح «آمادگی دفاعی ۲۰۳۰» با محوریت دفاع زمینی، هوایی و فضایی نشاندهنده تلاش برای ساخت گنبد آهنین اروپایی است.
متمم جدید قانون اساسی پاکستان، چیزی بیشتر از مدرنیزاسیون و بهبود ساختار نهادی است. قریب به نیمی از عمر پاکستان مستقل تحت رهبری نظامیان طی شده و در الگوی هیبریدی نیز، قدرت واقعی و غیررسمی فرمانده ارتش به مراتب بیشتر از قدرت قانونی و رسمی رهبران سیاسی است.
پیوستن قزاقستان به پیمان ابراهیم، این کشور را در معادلات پیچیدهتری قرار داده و هزینههای سیاسی این اقدام برای کشوری با اکثریت مسلمان، در آینده و باتوجهبه تحولات منطقهای قابلسنجش خواهد بود.
اگرچه فشارهای داخلی علیه السودانی کم نیست، واقعیت سیاسی عراق نشان میدهد او همچنان محتملترین گزینه برای نخستوزیری است. السودانی توانسته میان منافع متعارض بازیگران داخلی و خارجی موازنهای نسبی ایجاد کند و در عین حال، از حمایت حداقلی چارچوب هماهنگی برخوردار است.
در انتخابات پارلمانی هلند ۱۴۰۴، احزاب لیبرال و راست میانه جایگزین راست افراطی شدند. این تغییر سیاسی میتواند مسیر آینده سیاست در اروپا و اتحادیه اروپا را دگرگون کند
تهدید سرریز تروریسم و افراطگرایی، برای طالبان حکم بیمه و ضمانت باقیماندن در قدرت را پیدا کرده است. با این حال، نباید فراموش کرد که کار طالبان اول با اعطای آزادی عمل به القاعده به سقوط کشید و گروههای مشابه میتوانند طالبان دوم را نیز به سرنوشتی مشابه دچار کنند.