میدان جنوبی عملاً وارد مرحله فرسایش باز شده است، جایی که هیچ یک از دو طرف نمیتوانند به نتیجهگیری سریع دست یابند یا یک معادله نهایی را تحمیل کنند.
یکی از اصلیترین موانع حمله به زیرساختهای انرژی در ایران، نگرانی آمریکا از حملات گسترده موشکی ایران به زیرساختهای انرژی کشورهای منطقه است.
جنگ ایران را نمیتوان بهعنوان یک عامل مستقل در ایجاد شکاف در اروپا در نظر گرفت، بلکه این بحران نقش یک شتابدهنده را ایفا کرده است که اختلافات موجود را همزمان فعال و تشدید کرده است.
توقف عملیات و عقبنشینیهای مکرر ترامپ را نمیتوان امتناع ترامپ از آغاز مجدد درگیری تفسیر کرد، بلکه بیشتر باید آن را تاکتیکی برای مدیریت هزینهها، بازتنظیم راهبرد و حفظ اهرمهای فشار دانست
روند فعلی در نظرسنجیهای اسرائیل حاکی از افزایش محسوس نارضایتیهای عمومی از دولت نتانیاهو است. به نظر میرسد مسائلی نظیر آتشبس لبنان، سربازی جوانان حریدی، عدم تشکیل کمیته حقیقت یاب ۷ اکتبر و مسائلی از این دست سبب شده است تا محبوبیت نتانیاهو به شدت در اسرائیل کاهش یابد.
جنگ ایران برای آلمان تنها یک بحران بیرونی نبود، بلکه آزمونی برای سنجش حدود وابستگی امنیتی، منطق اتحاد با آمریکا، و ظرفیت برلین برای پیگیری منافع مستقل در خاورمیانه بود.
یکی از مهمترین عواملی که باعث خشنودی آمریکاییها از انتخاب الزیدی شد، عدم انتخاب گزینههای اصلی چارچوب هماهنگی یعنی نوری المالکی و السودانی بود.
نمیتوان با قطعیت گفت ترامپ پس از ۶۰ به پایان جنگ خواهد شد؛ زیرا همه چیز به معادلات قدرت درون حزب جمهوریخواه، تصمیم دموکراتها و میدان نبرد میان ایران و آمریکا وابسته است.
در میان ادعاهای امنیتی و جاهطلبیهای تاریخی، «خط زرد» به عنوان حلقه اتصالی فنی برای تثبیت توسعهطلبی ظهور میکند؛ این خط به اندیشه شهرکنشینی پوشش نظامی میدهد و «مرزهای موقت» را به سنگ بنایی در پروژه الحاق تدریجی زمین تبدیل میکند که با بهانه امنیت آغاز میشود
شکست اوربان بازتابی فراتر از مرزهای مجارستان دارد و بر جریانهای راست افراطی در اروپا و حتی ایالات متحده تأثیر میگذارد. این شکست، تصویر کارآمدی این جریانها در اروپا را تضعیف میکند.
در صورت شکست دیپلماسی و ادامه جنگ، برهمخوردن ثبات داخلی ایران از یکسو و کشیده شدن پاکستان به تقابل ناخواسته با ایران از سوی دیگر، مهمترین ابعاد کابوس راهبردی پاکستان خواهند بود.
موافقان انتصاب گافمن معتقدند که نتانیاهو نه فقط به دلایل سیاسی و نزدیکی دیدگاههای سیاسی بلکه به دلیل ویژگیهای شخصیتی گافمن، او را به عنوان نامزد ریاست موساد معرفی کرده است.
در نگاه نخست، آتشبس ممکن است بهعنوان یک فرصت برای کاهش درگیریها و ایجاد ثبات نسبی تلقی شود، اما در سطح راهبردی میتواند به نفع اسرائیل عمل کند.
باور به پیروزی نظامی، اخلالگری اسرائیل و نبود ترس از جنگ به عنوان عامل تعادلبخش، باعث شده است که ایران و آمریکا بر خواستههای خود بیش از گذشته پافشاری کنند.