کاهش صدای مخالفان جنگ با ایران در واشنگتن حاصل تغییر برآوردهای نخبگان سیاسی است. در اردوگاه جمهوریخواهان، بخشی از جریان ماگا و نزدیکان ترامپ سکوت کردهاند یا مواضع خود را تعدیل کردهاند، زیرا تحلیل نومحافظهکاران مبنی بر بازدارندگی تضعیفشده و هزینههای درگیری پایین با ایران در واشنگتن غلبه یافته است.
ایران برای دستیابی به توافقی پایدار در مذاکرات هستهای باید بر چهار اصل کلیدی پافشاری کند: دریافت منافع اقتصادی ملموس در برابر امتیازات هستهای، حفظ بازگشتپذیری برنامه هستهای از طریق جلوگیری از برچیدن زیرساختها، اجرای توافق بهصورت گامبهگام برای اطمینان از رفع واقعی تحریمها، و اعطای امتیازات نظارتی فراتر از برجام بهمنظور تسهیل دستاوردسازی سیاسی برای طرف آمریکایی.
بهنظر نمیرسد تصمیم پکن برای توسعه زیرساختهای دیپلماتیک خود و احداث سفارت جدید در اسرائیل، صرفاً اقدامی اداری و فاقد معنای دیپلماتیک باشد.
آمریکای ترامپ نه به دلایل خیرخوانه، بلکه بهخاطر مسائل سیاسی و امنیتی ثبات در جامعه ونزوئلا را در حال حاضر مطلوب خود میپندارد. جلوگیری از موج ملیگرایی و آمریکاستیزی در ونزوئلا راه را برای تغییر رفتار سیاست خارجی ونزوئلا همراه میکند.
عضویت تدریجی اوکراین در اتحادیه اروپا اگرچه میتواند راهی برای پیشبرد بهتر این فرآیند باشد، اما بهتنهایی کافی نیست تا چالشهای اساسی مانند مخالفت برخی کشورهای عضو و ضرورت اصلاحات ساختاری در اوکراین را حل کند.
ناتوانی رژیم صهیونیستی در دفع حملات موشکی ایران در جریان جنگ ۱۲ روزه اکنون به چالشی جدی برای این رژیم تبدیل شده و تمرکز اصلی اسرائیل در دوره کنونی بر ارتقا و بهبود عملکرد سامانههای دفاعی خود متمرکز شده است.
بازسازی ساختار حزبالله لبنان یک تحول اساسی است که نه تنها به بازتعریف نقش سیاسی و کاهش تمرکز بر فعالیتهای امنیتی میانجامد بلکه پایهای برای مدیریت حرفهایتر، افزایش تأثیرگذاری سیاسی و انسجام داخلی حزب فراهم میآورد.
عملکرد حزب ملیگرا در دو بخش اصلی داکا و چیتاگونگ بهمراتب بهتر از رقیب خود بوده است. علیرغم ائتلاف حزب شهروند ملی (NCP) با جماعت اسلامی، بسیاری از جریانهای دانشجویی پیشگام در انقلاب ژوئیه از این حزب جدا شدند و بهصورت آشکار یا ضمنی از طارق رحمان حمایت کردند.
همگرایی بیسابقه میان دو طرف در مورد «غنیسازی صفر»، عدم اعطای امتیاز اقتصادی و تداوم فشار نظامی علیه ایران وجود دارد. تغییر لحن ترامپ پس از دیدار (ذکر تغییر رژیم، اعزام ناو جرالد فورد) نشاندهنده موفقیت نسبی نتانیاهو در سفر به واشنگتن است.
اهمیت فرامنطقهای باکو و ایروان برای آمریکا به صورت دوجانبه و در چارچوب قراردادهای مشخص توسط واشنگتن دنبال میشود که بخشی از آن به کاهش نفوذ تهران در قفقاز و اعمال فشار بر ایران منجر خواهد شد.
هفتمین دیدار نتانیاهو و ترامپ در دومین دوره ریاست جمهوری ترامپ به طور ویژه بر مذاکرات میان ایران و آمریکا متمرکز خواهد بود. گرچه با توجهبه تجربه جنگ ۱۲ روزه و سطح آماده باش کنونی بعید است بار دیگر ایران غافلگیر شود اما ایران باید برای وقوع هر سناریویی آماده باشد.
به نظر میرسد که در مذاکرات اخیر پیشرفتهایی در رابطه با میزان واگذاری سرزمینها در مقابل میزان تضمینهای امنیتی حاصل شده است، اما همچنان توافق نهایی به دست نیامده است.
با این میزان کرسیها ائتلاف حاکم و حتی حزب تاکایچی به تنهایی میتواند ریاست بر همه کمیتههای مجلس نمایندگان و اکثریت اعضا را در این کمیتهها اختیار داشته باشد و اصلاحات قانون اساسی را نیز تصویب کند.
آمریکا فعلاً گزینه فشار اقتصادی و محاصره نفتی را برای وادار کردن کوبا به تغییر رفتار در پیش گرفته، اما احتمال حرکت بهسوی سناریویی مشابه ونزوئلا بالا است.